Sprinttalent Jonas Phijffers heeft niet alleen snelle benen, maar er zit ook "een goede kop" op

Wie de Nederlandse atletiek de afgelopen maanden een beetje heeft gevolgd, kan nauwelijks meer om Jonas Phijffers heen. De sprinter uit Hellendoorn is in korte tijd van groot talent uitgegroeid tot de snelste Nederlandse 400-meterloper ooit. Toch zijn het niet alleen zijn benen waarmee de 23-jarige indruk maakt. Ook zijn trainer ziet bij Phijffers een eigenschap die op het hoogste niveau minstens zo belangrijk kan zijn.

Op sociale media laat Jonas ondertussen zien dat hij zelf ook goed beseft hoe snel het allemaal is gegaan. Twee jaar geleden lukte het hem nog niet eens om zich voor de EK te plaatsen. Inmiddels heeft hij een Nederlands record achter zijn naam, meerdere Europese medailles om zijn nek gehangen en behoort hij op de 400 meter tot de internationale top.

Het absolute hoogtepunt van zijn seizoen kwam in augustus tijdens de EK atletiek in Birmingham. Phijffers bereikte de finale van de 400 meter en liep daar een sensationele 44,41 seconden. Daarmee pakte hij niet alleen brons, maar verbeterde hij ook het Nederlandse record van Liemarvin Bonevacia. Volgens World Athletics is 44,41 inmiddels officieel zijn persoonlijk én nationaal record.

Het opvallende was vooral de manier waarop Phijffers die medaille veroverde. In het laatste gedeelte van de race wist hij nog flink terrein goed te maken. Uiteindelijk kwam hij zelfs maar één honderdste tekort voor het zilver. De Fransman Muhammad Abdallah Kounta klokte 44,40, terwijl Phijffers daar direct achter finishte.

Zelf kon hij na afloop nauwelijks geloven wat hij had neergezet. Tegen de NOS noemde hij zijn medaille bizar en het mooiste wat hem op dat moment kon overkomen. Een Nederlands record én een individuele EK-medaille in dezelfde race was precies de doorbraak waarop hij had gehoopt.

Dat Phijffers hard kan lopen, is inmiddels voor niemand meer een verrassing. Zijn trainster Betty Hofmeijer wees na zijn bijzondere EK-finale echter op een ander onderdeel van zijn succes. Tegen Hardloopnetwerk omschreef ze haar pupil met een opvallend compliment: "Hij heeft een hele goede kop."

Daarmee doelde Hofmeijer vooral op zijn mentale kwaliteiten. Phijffers moest tijdens het EK meerdere dagen achter elkaar presteren en wist juist op het belangrijkste moment zijn beste race te lopen. Geduld bewaren was volgens zijn trainster een belangrijke sleutel. Daardoor hield hij genoeg over om in de laatste honderd meter zijn indrukwekkende inhaalrace te beginnen.

Phijffers zelf vertelde na de finale dat hij zich die dag behoorlijk moe voelde. Toch bleef hij mentaal sterk en kon hij in het laatste gedeelte van zijn race nog versnellen. Drie dagen achter elkaar op hoog niveau presteren gaf hem naar eigen zeggen het bewijs dat hij op dat moment simpelweg in bloedvorm verkeerde.

Wie denkt dat die 44,41 uit het niets kwam, hoeft alleen maar naar de rest van zijn seizoen te kijken. In februari liep Phijffers indoor al 45,35 seconden op de 400 meter, eveneens goed voor een Nederlands record. In juni won hij vervolgens voor het tweede jaar op rij de 400 meter tijdens de FBK Games in Hengelo. Daar klokte hij 44,84 seconden.

Ook op de Nederlandse kampioenschappen stond er geen maat op hem. Phijffers won de nationale titel in 44,93 seconden en bleef Eugene Omalla en Keenan Blake voor. Vervolgens kwam dus die enorme uitschieter tijdens de EK in Birmingham.

Het leverde hem bovendien meer op dan alleen individueel brons. Phijffers vertrok uiteindelijk met drie bronzen EK-medailles uit Birmingham. Naast zijn individuele plak stond hij ook op het podium met de Nederlandse gemengde 4x400 meterploeg en de estafetteploeg bij de mannen. Op zijn eigen sociale media keek hij daar trots op terug en wees hij vooral op het enorme verschil met twee jaar eerder, toen kwalificatie voor de EK nog buiten bereik bleef. Zijn boodschap voor de toekomst was kort maar veelzeggend: "Dit is nog maar het begin."

De ontwikkeling van Phijffers is extra opvallend omdat hij pas relatief kort volledig van de atletiek leeft. Hij groeide op in Hellendoorn en begon bij ASV Atletics in Nijverdal. Later maakte hij de overstap naar AV'34 in Apeldoorn en ging hij trainen bij Team SOTRA onder Hofmeijer. In 2025 verhuisde hij naar Apeldoorn om zijn leven nog nadrukkelijker rond de topsport in te richten.

Dat betekende ook dat hij stopte met werken en zich volledig op zijn atletiekcarrière kon richten. Dankzij zijn A-status van NOC*NSF en een contract bij New Balance kreeg hij de mogelijkheid om van zijn sport te leven. Die keuze lijkt inmiddels behoorlijk goed uit te pakken.

In 2025 brak hij al internationaal door met de Europese titel onder 23 jaar op de 400 meter en zilver op het WK met de gemengde 4x400 meterploeg. Zijn toenmalige persoonlijke record van 44,71 bracht hem al dicht bij het Nederlandse record, maar een jaar later ging hij daar dus daadwerkelijk onderdoor.

Na zijn drie EK-medailles zat het seizoen er nog niet op. Afgelopen weekend verscheen Phijffers bij het World Athletics Ultimate Championship in Boedapest, een nieuw evenement waarvoor slechts een klein aantal van de beste atleten ter wereld werd uitgenodigd. Individueel liep hij 45,21 in zijn halve finale van de 400 meter, waarmee hij de finale niet bereikte. Zelf gaf hij na afloop aan dat hij op de laatste honderd meter niet dezelfde versnelling kon vinden als eerder dit seizoen.

Met de Nederlandse gemengde 4x400 meterploeg volgde daarna opnieuw eremetaal. Phijffers liep samen met Lieke Klaver, Keenan Blake en Myrte van der Schoot naar de derde plaats. Daarmee sloot hij opnieuw een internationaal toernooi af met een podiumplaats.

Een mindere individuele race verandert dan ook weinig aan het totaalplaatje van zijn jaar. Indoor én outdoor een Nederlands record, nationaal kampioen, winnaar van de FBK Games, individueel EK-brons en meerdere estafettemedailles maken duidelijk hoe groot de stap vooruit is geweest.

Phijffers is nog altijd pas 23 jaar en heeft daarmee normaal gesproken nog flink wat jaren voor zich op het hoogste niveau. Zijn ontwikkeling van de afgelopen twee seizoenen laat bovendien zien dat er nog rek in zijn tijden zit. In 2025 liep hij 44,71, terwijl hij daar deze zomer alweer drie tienden vanaf wist te halen.

Misschien verklaart dat ook waarom de woorden van zijn trainster zo goed bij hem passen. Een goede 400-meterloper heeft vanzelfsprekend snelheid nodig, maar moet op het beslissende moment ook kalm blijven wanneer de benen beginnen te protesteren. Juist daar lijkt Phijffers dit seizoen een van zijn grootste wapens te hebben gevonden.

Van een jonge atleet die twee jaar geleden nog buiten de EK-selectie viel naar Nederlands recordhouder en Europees medaillewinnaar: de ontwikkeling gaat razendsnel. Zijn benen hebben hem inmiddels naar 44,41 gebracht. Dat er volgens zijn trainer ook nog eens een bijzonder goede kop op zit, maakt de komende jaren alleen maar interessanter.