Roxeanne en André Hazes bespreken gerucht dat hun vader nog zou leven: "Zat in de kelder verstopt"

Roxeanne en André Hazes hebben in een recent fragment waarin ze over verschillende onderwerpen praten een opvallend en bizar hoofdstuk uit hun jeugd gedeeld. In het gesprek blikken ze terug op één van de meest hardnekkige geruchten die rondgingen na het overlijden van hun vader, André Hazes senior. En dat verhaal is op z’n zachtst gezegd ongelooflijk.

In het fragment krijgen Roxeanne en André de vraag: wat is de grootste roddel die jullie ooit over jullie vader hebben gehoord? Ze tellen samen snel af van drie naar één, en komen vrijwel tegelijkertijd met hetzelfde antwoord: “De kelder.” Daarna barsten ze allebei in lachen uit, maar al snel wordt duidelijk dat er achter die lach een bijzonder en pijnlijk verhaal schuilt.

Roxeanne legt uit dat het gerucht ontstond na het overlijden van hun vader in 2004. Hoewel je zou verwachten dat zo’n gebeurtenis voor duidelijkheid zorgt, gebeurde juist het tegenovergestelde.

Volgens het gerucht zou André Hazes helemaal niet overleden zijn. Mensen beweerden dat hij nog leefde en in een kelder verstopt zou zitten. “Het werd serieus,” vertelt André. “Het was niet zomaar iets online.” Roxeanne vult aan dat het verhaal echt rondging en door mensen geloofd werd.

Wat het verhaal nog absurder maakt, zijn de details die erbij werden verzonnen. Volgens het gerucht zou hun vader in die kelder worden verzorgd. Hij zou eten krijgen, af en toe een biertje, en zelfs nog moeten zingen. “Dat hij dus in de kelder zat, eten kreeg en af en toe liedjes moest zingen,” vertelt Roxeanne. André reageert daarop: “Hij is niet dood, ze hebben hem in de kelder.” Het klinkt bijna als een bizarre film, maar voor de familie Hazes was dit destijds de realiteit waar ze mee moesten omgaan.

Ondanks de ernst van het gerucht, vertellen Roxeanne en André dat ze er destijds op hun eigen manier mee omgingen: met humor. “Wij lachten trauma’s weg,” zegt Roxeanne eerlijk. Ze geven toe dat ze er soms zelfs grapjes over maakten om het voor zichzelf draaglijk te houden. “Dan zeiden we ’s avonds ineens: fuck, ik ben helemaal vergeten papa eten te geven.”

Het is een confronterende manier om te laten zien hoe heftig die periode voor hen was. Humor werd een soort bescherming tegen de bizarre en pijnlijke verhalen die rondgingen.

De uitspraken van Roxeanne en André laten zien hoe groot de impact van roddels kan zijn, zeker als je jong bent en midden in een rouwproces zit. In plaats van rust en verwerking, kregen zij te maken met complottheorieën en absurde verhalen die door mensen serieus werden genomen. André noemt het achteraf “bizar” en benadrukt hoe intens het allemaal was.

In hun podcast laten Roxeanne en André vaker zien dat ze niet bang zijn om moeilijke onderwerpen aan te snijden. Ze geven een inkijkje in hun jeugd, hun familie en de bijzondere situatie waarin ze zijn opgegroeid.

Dit verhaal is daar een duidelijk voorbeeld van. Het laat niet alleen zien hoe absurd sommige geruchten kunnen zijn, maar ook hoe zij daar als broer en zus samen doorheen zijn gekomen.

Hoewel het verhaal inmiddels ver in het verleden ligt, blijft het een opvallend hoofdstuk in de geschiedenis van de familie Hazes.

Het feit dat mensen dit destijds geloofden, maakt het des te ongelooflijker. Tegelijkertijd laat het zien hoe snel verhalen kunnen ontstaan en uitgroeien tot iets groots.

Wat vooral blijft hangen, is de manier waarop Roxeanne en André er nu op terugkijken. Waar het vroeger pijnlijk en intens was, kunnen ze er nu samen om lachen en het relativeren. Dat zegt veel over hoe ze zijn gegroeid en hoe ze hebben geleerd om met hun verleden om te gaan. Eén ding is zeker: dit is een verhaal dat je niet snel vergeet.