Puck Moonen laat zich vastleggen met benen wijd en poes vol in beeld

Het is weer typisch Puck Moonen: sportief, tongue-in-cheek en precies op dat kruispunt waar wielrennen en Instagram elkaar kussen. De wielrenster kroop na een trainingssessie haar homegym in voor een paar stretch-oefeningen, zette de selfietimer aan en ging met de benen in spagaatstand op het matje zitten. En ja hoor, precies op dat moment wandelde haar harige huisgenoot binnen om prominent in beeld te gaan liggen. Resultaat: één foto waar Puck ontspannen glimlacht, benen wijd, en haar poes – de pluizige variant – pontificaal vooraan.

Wie Puck volgt, weet dat haar discipline loeihard is. Als ze niet op de fiets zit, is ze bezig met kracht, core of herstel. Juist dat laatste zie je hier terug: geen geforceerde glam, maar functioneel stretchen. De bidon staat klaar, de indoortrainer staat nog te zoemen en op de achtergrond hangen helmen en wielershirts strak geordend aan de muur. Het is de georganiseerde chaos van iemand die zijn sport serieus neemt en zijn content óók. Want eerlijk is eerlijk: zonder oog voor detail maak je dit soort foto’s niet.

En dan die kat. Alsof het dier een zesde zintuig heeft voor camera’s en aandacht, ploft hij neer naast Puck en begint aldus haar eigen bijschrift aan een grondige poetsbeurt van zijn baasje. “Never stretching without a cat grooming me,” schreef ze droog. Je kunt je bijna voorstellen hoe de zachte staart langs haar kuit strijkt terwijl Puck de hamstrings op spanning houdt. Het levert dat typische Puck-contrast op: hard trainen, zacht plaatje.

Puck speelt al jaren handig met die mix van prestaties en persoonlijkheid. Ze laat je de wattages bijna voelen, maar vergeet niet om er een knipoog naast te leggen. In een tijd waarin sporters vaak kiezen voor glad en steriliseerbaar, durft zij nu juist kleine imperfecties te laten staan: een los elastiekje op de mat, een fiets die half in beeld leunt, een kat die het script bepaalt. Daardoor voelt de feed als een thuiswedstrijd en geen advertentiespot.

De foto vat Puck samen in één frame: fitheid als fundament, humor als sausje en esthetiek als finishing touch. Ze weet dat een open heuphoek goed is voor haar trapbeweging, maar ook dat een kattenkop in de compositie beter scoort dan een dooie hal. Het is die combinatie die maakt dat haar volgers blijven terugkomen: je krijgt een kijkje in de routine, maar ook het gevoel dat je gewoon even bij haar op de vloer zit.