Lies Zhara deelt nooit eerder vertoonde kinderfoto met emotionele boodschap

Op de foto is Lies als kind te zien, buiten in het gras, met een bal boven haar hoofd. Het is zo’n typisch onschuldig plaatje dat je normaal gesproken alleen in familiealbums tegenkomt. Maar Lies gebruikt de foto nu niet om “even lief te doen”, ze gebruikt ‘m om iets te vertellen over hoe ze zich vroeger voelde.

Over de kinderfoto zet Lies een grote tekst waarin ze schrijft: “dit meisje dat altijd gepest werd en het gevoel had nooit goed in de samenleving te passen zou dit zo niet geloven en zou mij zo cool vinden🥺”.

Dat is nogal een uitspraak. Want hiermee vertelt ze eigenlijk twee dingen tegelijk: dat ze zich vroeger vaak buitengesloten voelde en gepest werd, én dat ze nu op een punt in haar leven is beland waar ze trots op is. Niet omdat ze perfect is, maar omdat ze blijkbaar dingen doet en meemaakt die ze toen nooit had durven dromen.

En alsof ze haar volgers meteen mee wil nemen in wat ze precies bedoelt, voegt ze er nog een uitleg aan toe.

In kleinere tekst staat er namelijk ook: “met ‘dit’ bedoel ik eigenlijk gewoon alles wat ik nu doe en beleef”.

Dus het gaat haar niet om één specifieke gebeurtenis of één concrete prestatie. Ze heeft het over het totaalplaatje: haar leven nu, de stappen die ze maakt, de ervaringen die ze opdoet. En vooral het contrast met hoe ze zich toen voelde.

Onderaan de story zet Lies nog een zin, en die maakt het geheel eigenlijk af: “heb even zo’n besef momentje🥺 doing it for her”.

Dat “doing it for her” slaat duidelijk op dat meisje op de foto: haar jongere zelf. Het is een heel direct, bijna simpel zinnetje, maar juist daardoor voelt het eerlijk. Alsof ze even stilstaat bij het idee dat ze vroeger misschien niet had geloofd dat ze ooit zou komen waar ze nu is.

Wie Lies vooral kent van haar uitgesproken momenten en de content waarmee ze haar volgers vermaakt, ziet hier een veel zachtere kant. Geen grap, geen chaos, geen grote show. Gewoon een oud beeld en een paar zinnen die duidelijk maken dat er ook een verhaal achter zit.

En dat maakt deze story ook zo sterk: het is niet ingewikkeld, maar het is wel raak. Lies deelt iets wat je niet elke dag op iemands profiel ziet, en doet dat op een manier die vooral laat zien dat ze even terugkijkt, en tegelijkertijd vooruit.

Met één kinderfoto en een paar zinnen geeft Lies Zhara haar volgers een kleine inkijk in iets groters: hoe ver je kunt komen, zelfs als je ooit het gevoel had dat je nergens echt paste.