Ex-atlete Dafne Schippers belandt buiten de baan en klimt bovenop krakkemikkig voertuig

Dafne Schippers is gewend aan een strak schema, een duidelijke finish en vooral aan zo min mogelijk verrassingen wanneer ze aan een wedstrijd begint. In Mongolië blijkt daar maar weinig van over. De voormalig topatlete is samen met haar goede vriendin Tamar Valkenier op avontuur gegaan en heeft haar comfortabele bestaan ingeruild voor eindeloze landschappen, bergen en vooral heel veel improviseren. Op de nieuwste beelden staat Dafne zelfs letterlijk bovenop een oud en behoorlijk krakkemikkig busje. Terwijl ze samen met Tamar bovenop het voertuig staat te schreeuwen, lijkt één ding duidelijk: dit is geen gewone vakantie.

Wie de foto's en video's van Dafne bekijkt, ziet een compleet andere kant van de voormalig sprintster. Geen atletiekbaan, geen startblok en geen strakke sportoutfit. In plaats daarvan staat ze bovenop een busje ergens midden in de Mongoolse natuur. Samen met Tamar lijkt ze de tijd van haar leven te hebben. Het is precies het soort beeld dat je niet direct zou verwachten bij iemand die jarenlang gewend was om haar dagen volledig rondom topsport te plannen. Maar juist dat lijkt het idee van deze reis te zijn. "Sometimes you literally have to get off the beaten track", schrijft Dafne bij de beelden. En veel letterlijker van de gebaande paden af kun je eigenlijk niet gaan.

Dafne omschrijft de reis zelf als een avontuur zonder vast plan. Geen luxe onderweg en geen zekerheid dat alles volgens planning verloopt. " No fixed plan. No comfort within reach. Just endless open space, mountains, and so many new impressions." Dat klinkt misschien romantisch, maar het praktische gedeelte van de reis blijkt minstens zo interessant. De twee reizen namelijk met een busje door Mongolië dat volgens Dafne op de een of andere manier maar bleef rijden. Onderweg moest er regelmatig onder de motorkap worden gekeken. Een paar schroeven aandraaien, controleren of alles nog vastzat en vervolgens gewoon weer verder. Dat is toch iets anders dan even de pechhulp bellen.

Dafne maakt de reis samen met Tamar Valkenier. Tamar is zelf bepaald geen onbekende als het om avontuurlijke reizen gaat. Ze gooide haar leven ooit volledig om en verruilde haar carrière als psycholoog voor een bestaan waarin reizen, avontuur en buitenleven centraal staan. Na een ontmoeting met Tamar Valkenier op het Boekenbal besloot Dafne Schippers vrij spontaan om mee te gaan naar Mongolië. Samen met een kleine groep trekt ze met Kazachse nomaden door het Altai-gebergte, op paarden en kamelen en zonder vaste route. Onderweg helpen ze mee aan de bouw van een groentekas en bezoeken ze een traditioneel festival. Een wereld die volgens Dafne bijna niet verder af kan staan van haar leven als topsporter.

Voor Dafne moet deze manier van reizen een behoorlijk contrast zijn met haar leven als topsporter. Tijdens haar atletiekcarrière draaide alles om controle. Trainingsschema's werden zorgvuldig opgebouwd, wedstrijden werden voorbereid en ieder detail kon uiteindelijk het verschil maken. In Mongolië is het eerder een kwestie van kijken wat de dag brengt. Rijdt het busje? Dan gaan ze verder. Doet het busje moeilijk? Dan gaat de motorkap open. Is er ergens een mooi uitzicht? Dan wordt er gestopt. En blijkbaar kun je in dat laatste geval ook gewoon even bovenop het busje gaan staan. De beelden waarop Dafne en Tamar samen bovenop het voertuig staan te schreeuwen, laten vooral zien hoeveel plezier ze aan die vrijheid beleven.

Mongolië is voor zo'n reis natuurlijk een behoorlijk indrukwekkend decor. De twee worden omringd door enorme open vlaktes, bergen en landschappen waarin nauwelijks iets lijkt te zijn. Geen drukke steden of volle wegen, maar vooral heel veel ruimte. Dat zorgt voor een bijzondere tegenstelling. Dafne was jarenlang gewend aan volle stadions, duizenden toeschouwers en de constante druk om te presteren. Nu staat ze ergens in de Mongoolse wildernis bovenop een oud busje en kan ze zo hard schreeuwen als ze wil. Niemand die haar vraagt om stiller te zijn.

Juist die vrijheid lijkt centraal te staan tijdens de reis. Dafne hoeft even nergens op tijd te zijn. Er is geen finishlijn en niemand die haar tijd opneemt. Het enige dat telt, is dat ze samen met Tamar nieuwe plekken ontdekt en zoveel mogelijk indrukken opdoet. Dat past ook bij haar eigen omschrijving van de reis. Geen vast plan, geen comfort binnen handbereik, maar wel eindeloze ruimte en nieuwe ervaringen. En als daar af en toe een paar schroeven voor moeten worden aangedraaid, nemen ze dat blijkbaar gewoon voor lief.

Sinds Dafne haar topsportcarrière achter zich liet, zien we haar steeds vaker in situaties waarin ze duidelijk op zoek is naar iets anders. De atletiekbaan heeft plaatsgemaakt voor reizen, nieuwe ervaringen en bijzondere ontmoetingen. Mongolië lijkt daar voorlopig een behoorlijk extreem voorbeeld van. Een krakkemikkig busje, bergen, eindeloze wegen en een goede vriendin naast je. Meer lijkt Dafne momenteel niet nodig te hebben. En als je dan toch van de gebaande paden afgaat, kun je het maar beter meteen goed doen. Dafne en Tamar doen dat in ieder geval. Niet comfortabel vanuit een luxe hotel, maar bovenop een busje dat eigenlijk allang met pensioen had moeten zijn.