Birgit Schuurman ligt helemaal klaar op kleedje voor onbetrouwbare wezens: "Ben je klaar om te spelen.."

Bij de foto vertelt Birgit uitgebreid hoe ze zichzelf telkens weer volledig stort op een nieuw spel. Ze bouwt complete fantasiewerelden. Een pirateneiland met LEGO-figuren, ninja's die spannende avonturen beleven of dinosaurussen van klei die ineens een eigen leefwereld krijgen. In haar hoofd is het allemaal al helemaal uitgedacht. Alle ingrediënten voor uren speelplezier liggen klaar. Alleen blijkt dat enthousiasme niet altijd gedeeld te worden. De kinderen hebben vaak andere plannen, terwijl Birgit heel erg graag gewoon een beetje rust wil hebben. Nog voordat het avontuur echt kan beginnen, gebeurt er iets wat veel ouders direct zullen herkennen. De kinderen verliezen hun aandacht. De LEGO blijft liggen. De ninja's worden ingeruild voor stiften. Even later verdwijnen ook de tekenspullen weer uit beeld, omdat klei ineens veel interessanter is. En vijf minuten daarna ligt ook die klei alweer ergens vergeten. Aan het einde van de dag vindt Birgit de half uitgedroogde dinosaurussen terug. Uit gewoonte stopt ze ze toch nog netjes terug in het bakje, terwijl ze eigenlijk al weet dat de klei de volgende keer alleen nog maar uit kruimels zal bestaan.

Het levert een verhaal op waar veel ouders hard om kunnen lachen. Want hoe vaak gebeurt het niet dat volwassenen meer tijd steken in het bedenken van een activiteit dan kinderen uiteindelijk kwijt zijn aan het uitvoeren ervan? Terwijl jij nog helemaal in het verhaal zit, zijn zij alweer met iets totaal anders bezig. Dat hoort er misschien ook gewoon een beetje bij. Haar volgers kunnen in ieder geval nog genieten van het mooie pakje dat Birgit draagt in de video. Daarmee weet ze in ieder geval flink de aandacht van haar volgers vast te houden, zelfs als de aandacht van haar eigen kleine monsters niet lukt. Zelfs vanuit haar positie op het kleed weet Birgit zichzelf in ieder geval goed in het zonnetje te zetten. Daarmee hebben haar volgers in ieder geval genoeg om van te genieten, zelfs als ze haar eigen koters niet weet te vermaken. Daar heeft ze dan duidelijk wel talent voor. Gelukkig maar, anders zou het wel een erg zielige middag worden voor de brunette.

Birgit trekt vervolgens een opvallende conclusie. Ze schrijft namelijk dat ze zichzelf eigenlijk ook wel herkent in dat gedrag. Zelf raakt ze namelijk net zo makkelijk enthousiast over een nieuw idee, om vervolgens alweer door iets anders afgeleid te worden. Dat is ook de reden waarom ze het onderwerp ADHD aanhaalt. Ze vertelt dat ze inmiddels dat label heeft gekregen. Zoals wel vaker doet Birgit dat niet zwaar of dramatisch. Ze sluit haar verhaal juist af met een flinke dosis humor. "Maar het zou ook kunnen dat ik gewoon in de mentale kleuterfase ben blijven hangen. Kan gewoon ook." Die zelfspot wordt door veel volgers gewaardeerd. Ze maakt van iets waar veel mensen serieus over praten juist een luchtige observatie. Haar volgers herkennen zich ook in de hele situatie, zeker de mensen met kinderen. Het laat gewoon zien dat Birgit ook gewoon een persoon is, zelfs als haar leven zo anders is dan de gemiddelde persoon.

Met haar eerlijke verhaal raakt Birgit duidelijk een gevoelige snaar. Niet omdat het gaat over ADHD of labels, maar omdat vrijwel iedereen zichzelf wel ergens herkent. In het steeds opnieuw enthousiast beginnen met het klaarzetten van een hoop speelgoed of in het honderd ideeën tegelijk hebben, Birgit geeft haar volgers een mooi herkenbaar beeld. Of in het met volle overtuiging ergens aan beginnen om vervolgens alweer iets nieuws tegen te komen. En misschien is dat helemaal niet zo erg. Want als je zelfs op een speelkleed nog complete werelden kunt verzinnen, is er in ieder geval één ding dat nooit verloren gaat en dat is een flinke dosis fantasie. Aan de andere kant zijn haar volgers ook gewoon tevreden met de mooie outfit van Birgit.