In de podcast van Hélène Hendriks, samen met Merel Ek en Noa Vahle, worden regelmatig sportverhalen gedeeld die net even anders lopen dan gepland. Dit keer komt Hélène met een anekdote die niet alleen grappig is, maar ook laat zien hoe netjes sommige situaties uiteindelijk kunnen worden opgelost. Het verhaal draait om een sportreis, een gemiste vlucht en een hotelkamer die nét iets te weinig bedden had. Sporttrip die anders eindigde dan gepland
Tijdens de podcast vertelt Hélène hoe zij samen met Remy Bonjaski onderweg was naar Denver, waar ze een kickboksevenement zouden bijwonen. De reis liep alleen niet zoals gehoopt. Ze misten hun vlucht, waarna er last-minute een hotel geregeld moest worden. “Remy en ik gingen naar Denver, naar het
kickboksen. We hadden onze vlucht niet gehaald (…) er werd een hotel geregeld,” vertelt Hélène.
Tot zover niets bijzonders, maar bij aankomst in het hotel bleek er een praktisch probleem te zijn.
Hélène Hendriks en Remy Bonjaski hadden één bed
Volgens Hélène was er namelijk maar één kamer beschikbaar, en die kamer had ook nog eens slechts één tweepersoonsbed. Voor haar was dat geen groot issue. “Er was daar maar één kamer, met één tweepersoons bed. Ik dacht: prima, kunnen we uurtje of vijf slapen, ik zag het probleem niet,” legt ze uit in de podcast.
Voor Hélène was het dus vooral een praktische oplossing: even slapen en de volgende dag weer door. Maar Remy Bonjaski dacht daar heel anders over.
Remy wilde niet naast Hélène slapen
Waar Hélène er luchtig in stond, trok Remy een duidelijke grens. “Remy wel. Die ging niet met mij in één bed liggen,” vertelt Hélène. Volgens haar was dat geen ongemakkelijk moment, maar juist iets wat ze achteraf enorm kon waarderen.
Remy besloot namelijk dat hij liever helemaal niet in het bed ging liggen. “Echte gentleman,” noemt Hélène hem. In plaats van het bed te delen, bood hij aan om in de lobby op een stoel te slapen.
“Zo zielig, maar ook heel lief”
Hélène geeft toe dat ze dat plan eigenlijk helemaal niks vond. “Hij bood aan in de lobby in een stoel te slapen. Dat vond ik zo zielig, maar wel heel lief van hem,” vertelt ze. Ze benadrukt meerdere keren hoe netjes ze het vond dat Remy die keuze maakte. “Hij deed het niet, ik vond het echt heel netjes van hem.”
Het verhaal wordt door Merel en Noa met hoorbaar plezier aangehoord. Het is zo’n situatie die makkelijk ongemakkelijk had kunnen worden, maar juist door de houding van Remy compleet ontspant.
Uiteindelijk toch goed opgelost
Gelukkig hoefde niemand uiteindelijk echt op een stoel te slapen. Hélène sluit haar verhaal af met een geruststellende ontknoping: “Uiteindelijk kreeg hij toch na een uurtje nog een extra kamer.” Daarmee werd het probleem alsnog netjes opgelost en kon iedereen op een normale manier slapen.