Hélène Hendriks ging tijdens haar jeugd flink tekeer met Spaanse mannen: "Bussen vol"

Tijdens de aflevering wordt Hélène gevraagd naar haar relatiegeschiedenis. Dat blijkt voor haar een onderwerp waar ze met enige schaamte op terugkijkt. Ze steekt niet onder stoelen of banken dat ze liever niet te diep ingaat op haar oude flings. “Ik wil echt niet over mijn flings van vroeger praten, want als ik ze nu allemaal terugzie, denk ik: hmmm, wat dacht ik?”, zegt ze lachend. Het is een uitspraak die meteen de toon zet: zelfspot, maar ook eerlijkheid.

Al snel nuanceert Hélène haar verhaal. Het ging volgens haar niet om enorme aantallen, al weet ze dat zelf ook niet precies. Wel maakt ze duidelijk dat het vooral om buitenlandse mannen ging. “Het zijn er niet zo veel hoor,” zegt ze, om daar meteen aan toe te voegen: “Allemaal buitenlanders, Spanjaarden, bussen vol.” Die laatste woorden zijn duidelijk met een knipoog bedoeld, maar zorgen wel voor gelach aan tafel.

Merel Ek en Noa Vahle zijn meteen nieuwsgierig. Hoeveel mannen hebben we het dan eigenlijk over? Hélène noemt bewust geen getal. In plaats daarvan geeft ze een hint die de fantasie prikkelt: “Ik ben 16 jaar naar Spanje gegaan met mijn ouders, dus tel maar op.” De opmerking suggereert dat de zomers in Spanje een vaste traditie waren, en dat de Spaanse zon blijkbaar niet alleen voor mooie herinneringen zorgde.

Merel Ek laat het er niet bij zitten en begint hardop te rekenen. “16 jaar, twee per zomer?” suggereert ze. Hélène schiet meteen in de lach en maakt duidelijk dat het allemaal niet zó uit de hand liep. Daarmee lijkt ze de suggestie dat het om tientallen mannen zou gaan subtiel te temperen. Concrete aantallen blijven uit, en dat lijkt ook precies de bedoeling.

Na alle aandacht voor haar eigen verleden besluit Hélène het gesprek om te draaien. Ze kaatst de bal terug naar haar podcastgenoten en vraagt: “Hoeveel vakantieliefdes hebben jullie gehad?” Daarmee wordt duidelijk dat niet alleen zij herinneringen heeft aan zomerse romances.

Van de twee is Noa Vahle de enige die openlijk antwoord geeft. Zij herinnert zich vooral vakanties in Portugal. “Ik kan me wel herinneren: in Portugal komen heel veel Engelsen. Dan ging ik altijd zoenen met Engelsen, van die Geordie Shore-types,” vertelt ze. Het is een bekentenis die naadloos past in de ontspannen sfeer van het gesprek.

De podcastaflevering laat vooral zien dat de drie vrouwen zonder oordeel en met humor terugkijken op hun jongere jaren. Er worden geen schokkende onthullingen gedaan en geen harde cijfers genoemd, maar juist de losse opmerkingen en grappen zorgen voor het entertainment. Dat Hélène daarbij zelf het hardst om haar verleden kan lachen, maakt het verhaal alleen maar sterker.