Noa Vahle ergert zich kapot aan deze irritante gewoonte in het vliegtuig: "Vind het overdreven"

Noa Vahle heeft zich in de podcast HNM behoorlijk uitgesproken over iets waar veel mensen waarschijnlijk een mening over hebben: klappen in het vliegtuig na de landing. Waar sommige reizigers opgelucht applaudisseren zodra het toestel veilig op de grond staat, begrijpt Noa daar werkelijk helemaal niets van. In de podcast laat ze duidelijk merken dat ze die gewoonte compleet overdreven vindt.

Samen met Hélène Hendriks en Merel Ek bespreekt ze het onderwerp op typische losse en grappige wijze, maar het is vooral Noa die zich zichtbaar opwindt. Terwijl Merel juist aangeeft dat ze het applaus soms wel begrijpt, maakt Noa meteen duidelijk dat zij daar totaal anders in staat.

Het gesprek begint wanneer het gaat over mensen die direct beginnen te klappen zodra het vliegtuig geland is. Voor Noa is dat totaal onnodig. Ze reageert fel wanneer Merel zegt dat ze het ergens wel snapt.

“Nee Merel, even serieus,” roept Noa verbaasd uit in de podcast. Vervolgens komt ze met een vergelijking die meteen voor hilariteit aan tafel zorgt. “Als je in een Uber zit en je wordt thuis afgezet, ga je toch ook niet klappen?” Volgens Noa hoort veilig landen simpelweg bij het werk van een piloot. Ze vindt het daarom vreemd dat mensen bij iedere normale landing meteen beginnen te applaudisseren alsof er een wereldprestatie is geleverd.

Toch maakt Noa wel één uitzondering. Ze geeft toe dat er situaties zijn waarin ze het applaus wél begrijpt. Bijvoorbeeld wanneer een vlucht extreem turbulent verloopt of wanneer een piloot onder zware omstandigheden moet landen.

“Kijk, als je met windkracht twaalf door een storm vliegt, dan ben ik het er helemaal mee eens,” legt ze uit. “Maar strakblauwe lucht en dat ding gewoon op de landingsbaan zetten? Nee hoor.” Daarmee maakt Noa duidelijk dat ze vooral moeite heeft met het automatische applaus na een volledig normale vlucht. Voor haar hoeft daar echt geen ovatie tegenover te staan.

Merel Ek blijkt tijdens het gesprek juist iets positiever tegenover de vliegtuigklappers te staan. Ze geeft toe dat ze soms gewoon heel blij is wanneer een vliegtuig weer veilig aan de grond staat. “Ik ben altijd weer zo blij als ik geland ben,” zegt Merel lachend.

Dat zorgt opnieuw voor discussie aan tafel. Merel probeert Noa nog op andere gedachten te brengen door te vragen wat zij doet als ze bijvoorbeeld de bus uitstapt. Daar moet Noa zichtbaar even over nadenken. Hélène Hendriks mengt zich vervolgens ook in het gesprek en zegt dat zij zich totaal niet stoort aan mensen die klappen in het vliegtuig. Volgens haar hoort het er inmiddels gewoon een beetje bij.

Waar Noa zich dus duidelijk ergert, blijft Hélène juist vrij nuchter onder het onderwerp. Ze geeft aan dat ze het applaus niet storend vindt en er eigenlijk weinig van aantrekt. “Ik stoor me er niet aan,” zegt Hélène rustig.

Sterker nog: ze denkt zelfs dat ze binnenkort misschien zelf in een klappend vliegtuig zit. “Straks zitten we met z’n allen in die Corendon-vlucht gewoon mee te klappen hoor,” grapt ze richting haar podcastcollega’s. Dat levert opnieuw lachende reacties op aan tafel. Ook Merel geeft uiteindelijk toe dat ze het trouwens helemaal niet zó vaak meemaakt als sommige mensen denken.

De discussie laat opnieuw zien waarom de podcast van Hélène Hendriks, Noa Vahle en Merel Ek zo populair is geworden. De drie weten van de kleinste dagelijkse ergernissen meteen een grappig en herkenbaar gesprek te maken.

Waar Noa zich vooral druk maakt om het applaus na een vlucht, herkennen veel luisteraars zich juist weer in Merels gevoel van opluchting zodra een vliegtuig veilig landt. Juist die verschillende meningen zorgen ervoor dat fragmenten uit de podcast regelmatig viral gaan op social media. Eén ding is in ieder geval duidelijk: als het aan Noa Vahle ligt, hoeft er voorlopig niet meer geklapt te worden zodra een vliegtuig netjes aan de grond staat.