Melle van 't Wout zit achter zijn broer aan en wil er ook overheen: "Hij komt steeds dichterbij"

Melle van 't Wout heeft na een indrukwekkend olympisch jaar de smaak behoorlijk te pakken. De 26-jarige shorttracker veroverde afgelopen winter goud en zilver tijdens de Olympische Spelen, maar heeft zijn grootste doel voorlopig nog niet bereikt. Hij wil namelijk minstens zo goed worden als zijn jongere broertje Jens, die met maar liefst drie gouden medailles uit Milaan terugkeerde. De twee hebben een bijzondere band en helpen elkaar voortdurend om beter te worden, maar op het ijs blijft er natuurlijk sprake van gezonde concurrentie. Toch blijkt Jens buiten de schaatsbaan op sommige gebieden nog behoorlijk wat van anderen te kunnen leren, want een van de grootste Nederlandse sporthelden zegt hem helemaal niets.

Voor Melle van 't Wout is zijn jongere broertje Jens niet alleen familie, maar ook een belangrijk voorbeeld. De twee groeiden grotendeels samen op in Canada en hebben jarenlang dezelfde droom nagestreefd. Inmiddels behoren ze allebei tot de beste shorttrackers van Nederland, al heeft Jens voorlopig duidelijk de indrukwekkendste erelijst. Toch is Melle niet van plan om zijn broertje eeuwig voor zich te blijven dulden, want hij wil uiteindelijk zelf de beste worden.

Tijdens een interview over zijn ambities maakte Melle duidelijk hoe serieus hij die uitdaging neemt. "Mijn doel is... Jens is mijn doel. Ik wil over drie jaar, of misschien over één of twee al, hem op de hielen zitten. Bij alles", vertelde de oudste broer. Opvallend genoeg denkt Jens zelf dat zijn grote broer daar uitstekend toe in staat is. "Hij komt steeds dichterbij", vertelt de drievoudig olympisch kampioen, die zijn broer blijkbaar graag ziet groeien.

Dat Melle zijn broertje daadwerkelijk kan verslaan, bewees hij afgelopen februari al tijdens de Olympische Winterspelen in Milaan. Op de 500 meter bereikten beide broers de finale, waarna zich een bijzonder tafereel afspeelde. De Canadees Steven Dubois veroverde goud, terwijl Melle verrassend het zilver pakte en Jens als derde over de finish kwam. Voor Melle was dat extra bijzonder, omdat hij op diezelfde dag zijn 26e verjaardag vierde. Een mooier cadeau had hij zich nauwelijks kunnen wensen.

Na afloop vielen de broers elkaar dolgelukkig in de armen. Voor Melle betekende zijn zilveren medaille bovendien een enorme beloning na jaren vol blessureproblemen, waarbij hij lange tijd nauwelijks wedstrijden kon rijden. Jens was zichtbaar trots op zijn broer en maakte duidelijk hoeveel bewondering hij voor diens doorzettingsvermogen heeft. Zelf had hij tijdens dezelfde Winterspelen al goud gewonnen op de 1000 en 1500 meter, terwijl de broers later samen ook nog olympisch kampioen werden op de aflossing.

Hoewel Jens van 't Wout inmiddels een van de bekendste Nederlandse wintersporters is, blijkt zijn kennis van andere sporten behoorlijk beperkt. Tijdens de openingsceremonie van de Olympische Winterspelen mocht hij de Nederlandse vlag dragen in het beroemde San Siro-stadion in Milaan. Een bijzondere locatie waar voetballegendes als Ruud Gullit, Frank Rijkaard en Marco van Basten jarenlang indruk maakten. Toch bleek Jens nauwelijks te weten welke voetbalgeschiedenis zich daar had afgespeeld.

De shorttracker gaf eerder zelfs toe dat hij Marco van Basten niet kende. Inmiddels is er ook een televisieserie over het leven van de voormalige topspits verschenen. De serie BASTA won onlangs drie Gouden Kalveren, maar Jens heeft er weinig van meegekregen. Wanneer hij in een nieuw interview naar de serie wordt gevraagd, moet hij lachen. "Ik heb niet gekeken. Nee", geeft hij eerlijk toe. Omdat Jens grotendeels in Canada opgroeide en vooral met ijshockey bezig was, heeft hij weinig meegekregen van de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Op het ijs weet hij gelukkig een stuk beter wie zijn concurrenten zijn.

Voor Melle en Jens staat inmiddels alweer een nieuwe schaatswinter voor de deur. De twee bereiden zich voor op de internationale shorttrackwedstrijden, waarbij Jens zijn indrukwekkende prestaties van afgelopen seizoen wil voortzetten. Melle hoopt ondertussen de achterstand op zijn jongere broer steeds verder te verkleinen, al heeft hij na zijn lange blessureperiode nog altijd het gevoel dat hij zichzelf behoorlijk kan verbeteren.

Opvallend genoeg vraagt Melle regelmatig advies aan de man die hij uiteindelijk wil verslaan. Tijdens de kwalificatiewedstrijden voor de World Tour moest Jens vanwege ziekte vanaf de zijlijn toekijken, maar bleef hij zijn broer ondersteunen. Melle stuurde hem regelmatig berichtjes om te vragen hoe hij bepaalde situaties moest aanpakken. Daarmee laten de twee zien dat hun onderlinge strijd vooral een positieve invloed heeft op hun prestaties. Jens hoeft zich voorlopig dus nog geen zorgen te maken over zijn positie als succesvolste broer, maar als Melle zijn huidige ontwikkeling doorzet, kan die situatie de komende jaren zomaar veranderen.