Jade Anna worstelt met haar 'werk' in Rome; influencer durft zichzelf niet op straat te filmen

In een story filmt Jade zichzelf terwijl ze buiten over straat loopt. Je ziet haar in beeld met de gebouwen op de achtergrond en het straatleven om haar heen. Het is duidelijk een moment dat ze gewoon even tussendoor vastlegt, maar het voelt niet alsof ze daar helemaal relaxed bij is. Integendeel: ze deelt namelijk dat ze het nog steeds ongemakkelijk vindt om in het openbaar te filmen.

Bovenin de video staat letterlijk de tekst: “Ook ik, vind het soms nog steeds zo ongemakkelijk om in het openbaar te filmen 😂”. En met die zin is eigenlijk meteen duidelijk wat er speelt: Jade Anna voelt zich niet helemaal op haar gemak met het idee dat mensen haar zien praten tegen haar telefoon.

Volgens de achtergrondinformatie zit precies daar het verschil. In Amsterdam kan Jade Anna het veel makkelijker doen, omdat daar iedereen wel gewend is aan mensen die zichzelf filmen. Daar kijkt niemand echt meer op van een telefoon die op selfie-stand staat. Maar in Rome voelt dat anders voor haar. Ze durft zichzelf niet op dezelfde manier te filmen terwijl ze over straat loopt, simpelweg omdat het daar niet hetzelfde “normale” gevoel geeft.

En dat is natuurlijk een herkenbare situatie. Op vakantie ben je vaak ineens veel bewuster van alles. Andere straten, andere cultuur, andere blikken. En als je dan ook nog eens iets doet wat in jouw wereld heel normaal is, jezelf filmen voor je volgers, dan kan dat ineens aanvoelen alsof je enorm opvalt.

Wat Jade in dit fragment vooral laat zien, is dat haar “werk” soms ook gewoon lastig is. Niet omdat ze geen zin heeft om content te maken, maar omdat het gevoel dat je bekeken wordt, opeens veel sterker kan zijn. In Rome is ze duidelijk meer bezig met de omgeving en met hoe het eruitziet als je met een camera in je hand loopt.

Ze maakt het ook niet groter dan het is. Geen lange speech, geen drama. Alleen die korte story, die ene zin in beeld, en het besef: ook Jade Anna vindt dit soms gewoon ongemakkelijk.

Het voelt even als een kleine culture shock: iets wat in Amsterdam zo vanzelfsprekend is, voelt in Rome ineens raar. En precies dat maakt deze story opvallend, omdat het een heel eerlijk moment is. Ze doet niet alsof het altijd moeiteloos gaat. Ze geeft juist toe dat ze zichzelf soms moet overwinnen.

En misschien is dat ook wel waarom dit soort stories zo goed werken: omdat het niet perfect is. Het is niet het gladde eindresultaat, maar het moment ervoor. Het moment waarin ze twijfelt, even lacht om zichzelf (die 😂 zegt eigenlijk alles) en tóch even filmt.

Jade Anna in Rome: zon, mooie straten, maar ook gewoon… even worstelen met dat ene ding dat ze normaal elke dag doet.