Hélène Hendriks sloeg doodsangsten uit in donker Oekraïens park: 'Toen ben ik gaan rennen'

In een openhartig fragment uit HNM de Podcast delen Hélène Hendriks, Noa Vahle en Merel Westrik verhalen over momenten waarop ze zich écht onveilig hebben gevoeld. Wat begint als een luchtig gesprek over angst, slaat al snel om in heftige ervaringen. Vooral het verhaal van Hélène maakt indruk.

Hélène vertelt dat ze zich normaal gesproken eigenlijk nooit onveilig voelt. “Ik denk altijd: ach, ik ben een vrouw, mij pakken ze toch niet,” zegt ze eerlijk.Maar daar kwam verandering in na een wedstrijd. Ze liep samen met een collega van ESPN naar buiten toen de sfeer ineens compleet omsloeg.

“Het was zo grimmig na de wedstrijd,” vertelt ze. “We moesten echt rennen, rennen.”Dat moment maakte indruk op haar. “Dat is de eerste keer dat ik echt dacht: oké, dit is een tikje onveilig.”

Ook Noa Vahle kan zich volledig vinden in dat gevoel. Zij maakte iets soortgelijks mee tijdens een wedstrijd van Ajax tegen AEK Athene.“Je voelt die sfeer omslaan buiten,” vertelt ze. “En dan moet je rennen. Traangas, nou dat doet pijn. Kanonnen, dat is echt niet lachen.”Het laat zien hoe snel een situatie rondom voetbalwedstrijden kan veranderen van feestelijk naar gevaarlijk.

Merel Westrik vult het gesprek aan met een opvallende observatie. Volgens haar maakt het in zulke situaties soms niet eens meer uit of je man of vrouw bent.“Ik heb het idee dat mensen zo doorgaan dat ze het verschil niet meer zien,” zegt ze.Volgens haar is er dan nog maar één optie: zo snel mogelijk wegkomen. “Dan kan je maar beter gaan rennen.”

Het meest indrukwekkende verhaal komt misschien wel van Hélène zelf, wanneer ze terugdenkt aan een ervaring in Oekraïne.“Ik voel me eigenlijk bijna nooit onveilig, maar één keer wel,” vertelt ze. “Dat was in Oekraïne, een paar jaar geleden.”

Ze moest toen alleen door een park lopen richting het stadion. Het was donker, verlaten en er was niemand bij haar.“Dat park was hartstikke donker en ik was in mijn eentje. Geen cameraman, niks,” zegt ze.

Op dat moment sloeg de angst echt toe. “Toen ben ik ook wel gaan rennen,” vertelt Hélène.De situatie voelde zo onveilig dat ze uiteindelijk steun zocht bij een bekende. “Uiteindelijk heb ik me ongeveer half vastgeklemd aan Marcel Maijer van RTL.”Het laat zien hoe zelfs ervaren verslaggevers in bepaalde situaties ineens kwetsbaar kunnen zijn.

Het fragment uit de podcast laat zien dat zelfs mensen die vaak op drukke en soms gespannen plekken werken, niet altijd voorbereid zijn op dit soort momenten.

De verhalen van Hélène, Noa en Merel maken duidelijk hoe snel een situatie kan omslaan en hoe belangrijk het is om alert te blijven.Voor kijkers en luisteraars is het vooral een eerlijk inkijkje in de realiteit achter de schermen. Want hoe zelfverzekerd iemand ook is, sommige situaties blijven simpelweg spannend.