Gers Pardoel was jarenlang vooral de man van zomerse hits. Met nummers als Spring maar achterop bij mij en Bagagedrager bouwde hij een trouwe fanbase op en werd hij een vaste waarde op radio en festivals. De laatste jaren staat zijn naam echter minder vaak in het nieuws vanwege muziek en vaker vanwege privéperikelen.
Toch leek het deze week weer even puur om muziek te draaien. Op Instagram plaatste Gers een foto met daarbij de vraag: “Welke cover zullen wij gebruiken voor mijn volgende single?” Een ogenschijnlijk onschuldige manier om zijn volgers te betrekken bij nieuw werk.
Artiesten doen dat wel vaker. Maar onder de afbeelding stond een titel die bij veel mensen direct alarmbellen deed rinkelen: Intieme terreur.
Ex van Gers Pardoel schreef boek met precies deze titel
Op het eerste gezicht zou je kunnen denken dat het simpelweg een creatieve naam is voor een nieuwe track. Alleen heeft die titel een zware lading. Gers Pardoel kwam in het verleden in opspraak vanwege mishandeling van de moeder van zijn kinderen, zowel fysiek als mentaal. Dat is geen gerucht, maar iets waar uitgebreid over is bericht. Zijn ex-partner schreef bovendien een boek over haar ervaringen. De titel daarvan? Intieme terreur.
Dat maakt de Instagram-post ineens minder onschuldig. Voor veel volgers voelt het alsof hij bewust een verwijzing maakt naar dat pijnlijke hoofdstuk uit hun gezamenlijke verleden. En dat valt slecht.
Felle reacties onder de post
Binnen korte tijd stroomden de reacties binnen. En die waren allesbehalve mild. Onder het bericht verschijnen woorden als “walgelijk”, “stumperd”, “sukkel” en “je bent niet goed in je bovenkamer”. Veel mensen laten weten dat ze het ongepast vinden om zo’n beladen term te gebruiken in het kader van zelfpromotie.
Voor sommigen voelt het als een directe sneer richting zijn ex. Voor anderen is het vooral een teken dat bepaalde grenzen niet gerespecteerd worden.
Publieke opinie keihard: onsmakelijke actie van Gers Pardoel
Of het een bewuste provocatie is of een ongelukkige keuze, blijft onduidelijk. Wat wel duidelijk is: het publiek heeft er een uitgesproken mening over. In plaats van nieuwsgierigheid naar nieuwe muziek, overheerst nu vooral kritiek.
En zo blijkt opnieuw dat sommige woorden zwaarder wegen dan misschien vooraf werd gedacht.