Zangeres Numidia zat in jeugdzorg en deelt zeldzame beelden van vroeger: "Ben van niets gekomen"

Zangeres Numidia heeft haar volgers geraakt met een persoonlijke video vol beelden uit haar jeugd. In de video zijn fragmenten te zien uit haar tijd in de jeugdzorg. Daarbij schreef ze een open boodschap die veel indruk maakt. “Veel mensen kijken naar iemand en zien alleen de buitenkant. Maar niemand weet wat er vanbinnen heeft gespeeld,” deelt ze. Met de beelden wil ze laten zien waar ze vandaan komt. “Ik ben van niks gekomen en heb er alles aan gedaan om iets van mijn leven te maken.”

Numidia, geboren in Venlo, groeide op in een moeilijke thuissituatie. Haar ouders kampten met verslavingen en ze werd als kind verwaarloosd. Een veilige basis ontbrak. Uiteindelijk belandde ze op haar zestiende in de crisisopvang.

Ze omschrijft zichzelf als een druk en enthousiast meisje, maar achter dat gedrag zat veel verdriet. Haar emoties uiten vond ze lastig. Soms uitte dat zich in woede uitbarstingen, waarbij ze haar kamer kort en klein sloeg. “Dit was mijn manier van huilen,” vertelde ze eerder openhartig.

Vanaf haar achttiende woonde ze in een behandelgroep binnen de jeugdzorg. De locatie lag naast een tbs kliniek, wat voor haar als onveilig voelde. “Je haalt mij weg uit een onveilige situatie en zet me weer in een onveilige situatie,” gaf ze aan. Ze voelde zich vaak alleen en niet begrepen.

Wat haar overeind hield in die periode was muziek. “Muziek was mijn enige uitweg, mijn enige optie in het leven,” vertelde ze in een talkshow. Als klein meisje trok ze zich terug op haar kamer en droomde ze ervan om artiest te worden.

Die droom liet haar nooit los. Ondanks alle tegenslagen wist ze dat ze zangeres wilde worden. Er was geen plan B. Uiteindelijk deed ze als veertienjarige mee aan The Voice Kids, waar ze de finale bereikte onder begeleiding van Angela Groothuizen. Daarna nam ze even afstand om zich op school te richten, maar de muziek bleef trekken. In 2018 tekende ze bij het label van Ali B en werkte ze samen met verschillende artiesten. Ze bracht eigen muziek uit en wist zich steeds verder te ontwikkelen als zangeres met een eigen geluid.

Toch ging haar weg niet zonder nieuwe obstakels. Toen ze besloot zich volledig op muziek te richten en stopte met haar opleiding, voldeed ze niet langer aan de voorwaarden om in de behandelgroep te blijven wonen. Ze werd dakloos.

Later, tijdens de coronaperiode, kwam haar carrière abrupt stil te liggen. Ze zocht troost in eten en kwam flink aan. Dat was een zware periode, maar ook een moment van zelfreflectie. “Corona heeft mij gedwongen om stil te staan bij mijn trauma’s,” vertelde ze. Ze moest leren op eigen benen te staan.

Met de video van haar jeugd wil Numidia niet alleen haar eigen verhaal delen, maar ook haar mede groepsgenoten uit de jeugdzorg eren. “Zij hadden het net zo zwaar als ik. We moeten elkaar meer steunen en bijstaan. Samen staan we sterk,” schrijft ze.

Vandaag de dag wil ze met haar muziek troost bieden. Ze wil laten zien dat je achtergrond je niet hoeft te definiëren. Haar boodschap is duidelijk: het maakt niet uit waar je vandaan komt, maar waar je naartoe werkt.

Van een meisje in crisisopvang naar een zangeres die Nederland wil raken met haar verhaal. Numidia bewijst dat je, ondanks een zwaar rugzakje, toch je dromen kunt waarmaken.