Vlaggendrager Jens van ’t Wout heeft enorm litteken in gezicht: dit is het verhaal achter de snee

Tijdens grote sportmomenten valt hij altijd op. Niet alleen door zijn prestaties op het ijs, maar ook door dat markante litteken in zijn gezicht. Jens van ’t Wout, vlaggendrager van TeamNL, draagt het met trots. Voor veel kijkers roept het vragen op: wat is daar precies gebeurd? Het verhaal achter die snee is minstens zo indrukwekkend als zijn sportieve carrière.

Jens heeft sowieso geen doorsnee achtergrond. Hij werd geboren in Nederland, maar verhuisde al op jonge leeftijd met zijn hele gezin naar Canada. Daar groeide hij op, leerde hij schaatsen en werd shorttrack een belangrijk onderdeel van zijn leven. Toch kwam hij als tiener terug naar Nederland om zijn sport serieus na te jagen. En dat was allesbehalve makkelijk.

Toen Jens terugkwam naar Nederland sprak hij namelijk geen woord Nederlands. Dat is ook de reden dat hij tot op de dag van vandaag nog steeds een licht accent heeft. In het begin voelde hij zich een buitenstaander, zowel op als naast het ijs. En alsof dat nog niet genoeg was, vond hij shorttrack zelf eigenlijk ook helemaal niet zo leuk. Maar stoppen? Dat zat er niet in.

De overstap naar Nederland betekende keihard werken, aanpassen en doorzetten. Jens was talentvol, maar moest zich aanpassen aan een compleet nieuwe omgeving. Nieuwe mensen, een andere cultuur en een sport die hij vooral deed omdat hij er goed in was, niet per se omdat hij het geweldig vond.

Toch bleef hij doorgaan. Training na training, wedstrijd na wedstrijd. Zijn discipline en doorzettingsvermogen brachten hem steeds verder. Uiteindelijk groeide hij uit tot een vaste waarde binnen het Nederlandse shorttrackteam. En toen kwam dat ene moment dat alles veranderde.

In 2019, tijdens een training in Thialf, ging het gruwelijk mis. Een Russische shorttracker verloor zijn balans en zwaaide met zijn been naar achter. De schaats raakte Jens vol in zijn gezicht. Wat volgde was pure chaos. Zijn gezicht lag open en hij verloor meerdere tanden. Het was een incident waar je liever niet aan denkt, laat staan dat je het meemaakt.

Na het ongeluk volgde een lange periode van herstel. Hechtingen, tandartsbezoeken en mentale klappen. Jens hield er een groot litteken aan over en één van zijn tanden moest worden vervangen door een gouden tand. Voor velen zou zo’n litteken iets zijn om te verbergen, maar Jens deed het tegenovergestelde.

Hij omarmde het litteken volledig. Het werd een onderdeel van wie hij is. Geen teken van zwakte, maar juist van kracht en overleving. Het herinnert hem eraan wat hij heeft meegemaakt en hoe ver hij is gekomen. Inmiddels is het zelfs een soort handelsmerk geworden. Mensen herkennen hem eraan, en Jens draagt het met trots.

Dat juist hij nu vlaggendrager is van TeamNL, maakt het verhaal extra bijzonder. Van een jongen die geen Nederlands sprak en twijfelde aan zijn sport, tot een boegbeeld van de Nederlandse ploeg. Het litteken in zijn gezicht vertelt een verhaal van vallen en weer opstaan, letterlijk en figuurlijk.

Jens van ’t Wout laat zien dat een blessure je niet hoeft te breken. Soms maakt het je juist sterker. En elke keer dat hij het ijs op stapt, draagt hij zijn verhaal met zich mee. Openlijk, zichtbaar en zonder schaamte. Dat maakt hem niet alleen een topsporter, maar ook een voorbeeld.