Puck Moonen stort volledig in langs verlaten bospaadje: "Gebeurt steeds vaker"

Voor Puck is het namelijk niet de eerste keer dat ze een trainingssessie voortijdig moet beëindigen. Ze geeft eerlijk toe dat het de afgelopen weken steeds vaker voorkomt. "Bailing out of a training session has happened more times than I can count over the last couple of weeks." Vrij vertaald: ze heeft de afgelopen weken zo vaak een training afgebroken dat ze de tel inmiddels kwijt is. Voor een wielrenster die juist weer volledig terug probeert te komen na een operatie, is dat behoorlijk confronterend.

Wat de situatie extra lastig maakt, is dat haar herstel aanvankelijk juist heel soepel verliep. De eerste maanden na haar operatie leek er weinig reden tot zorgen. Puck kon rustig opbouwen en had het gevoel dat ze steeds dichter bij haar oude niveau kwam. Tot ze weer daadwerkelijk wedstrijden ging rijden. Vanaf dat moment veranderde er iets. De afgelopen maanden kent ze naar eigen zeggen opvallend veel slechte dagen op de fiets. Dagen waarop het lichaam simpelweg niet doet wat ze ervan verwacht. En dat begint natuurlijk ook mentaal te wegen.

Puck is daar opvallend eerlijk over. Ze geeft toe dat ze de impact van het volledige herstelproces heeft onderschat. Niet alleen het lichamelijke herstel, maar vooral ook het aanpassen aan het feit dat haar lichaam na een operatie opnieuw moet leren functioneren. Ze dacht waarschijnlijk dat een geslaagde operatie uiteindelijk zou betekenen dat ze vanzelf weer terug zou komen. Maar zo eenvoudig blijkt het niet te zijn.

De overgang van herstel naar competitie lijkt voor Puck een belangrijke rol te spelen. Zolang ze rustig kon opbouwen, ging het allemaal behoorlijk goed. Maar zodra de intensiteit en verwachtingen weer omhoog gingen, kwamen de problemen duidelijker naar voren. Dat kan behoorlijk frustrerend zijn. Je hebt maandenlang gewerkt om terug te keren. Je mag weer wedstrijden rijden. En vervolgens merk je dat je lichaam nog helemaal niet klaar is voor wat je ervan vraagt. Toch probeert Puck ook naar het positieve te kijken. Samen met haar omgeving is ze er volgens haar namelijk vrij zeker van dat de operatie daadwerkelijk het gewenste effect heeft gehad. "We are pretty sure the surgery worked because it is already so much better than before." Dat is misschien wel het belangrijkste onderdeel van haar verhaal. Hoewel de huidige situatie frustrerend is, is ze lichamelijk gezien al een stuk beter dan vóór de operatie. Het probleem zit vooral in de aanpassing daarna.

Iedere wielrenner kent natuurlijk dagen waarop het minder gaat. Maar wanneer je na een operatie terug probeert te keren, krijgt zo'n slechte training waarschijnlijk een heel andere betekenis. Dan denk je al snel: gaat het wel goed? Ben ik ver genoeg hersteld? Komt mijn oude niveau nog terug? Puck schrijft dan ook dat het moeilijk is om te voorkomen dat de slechte dagen in haar hoofd gaan zitten. En juist dat mentale aspect lijkt momenteel een van haar grootste uitdagingen. Gelukkig is het verhaal nog lang niet voorbij. Puck weet dat ze nog tijd heeft. Ze schrijft dat ze nog een paar maanden heeft om uit te zoeken hoe ze haar lichaam weer volledig kan laten wennen aan de belasting. Dat klinkt misschien als een teleurstelling, maar het betekent ook dat ze zichzelf niet hoeft af te schrijven. De terugkeer hoeft niet morgen compleet te zijn.

Het mooie aan haar update is vooral dat ze niet probeert te doen alsof alles perfect gaat. Op sociale media zie je vaak vooral de mooie trainingsritten, indrukwekkende routes en zonnige foto's op de fiets. Puck laat nu juist de andere kant zien. De dagen waarop je halverwege moet omkeren. En het moment waarop je gewoon even genoeg hebt. Dat maakt haar verhaal misschien wel herkenbaarder voor iedereen die zelf met een langdurig herstelproces te maken heeft.

Puck Moonen is dus duidelijk nog onderweg. De operatie lijkt volgens haar wel degelijk verbetering te hebben gebracht, maar het lichaam heeft tijd nodig om zich opnieuw aan te passen aan de eisen van topsport. Dat betekent de komende maanden waarschijnlijk opnieuw zoeken naar de juiste balans tussen trainen, herstellen en luisteren naar haar lichaam. Vandaag was het antwoord simpel: "Yup, let's go back home..." Geen finish, geen persoonlijk record en geen heroïsche laatste kilometers, maar gewoon lekker naar huis. En misschien is dat op dit moment precies de juiste stap op weg naar een echte terugkeer.