Puck Moonen bevoelt zichzelf tijdens triviale wedstrijd en wordt van achteren vastgelegd

Puck Moonen is weer volop aan het koersen en dat levert niet alleen sportieve vooruitgang op, maar ook een opvallende verzameling foto's. De Nederlandse wielrenster verscheen afgelopen weekend aan de start van een wedstrijd in België en blikt daar uitgebreid op terug. Moonen werd tijdens de koers van alle mogelijke kanten vastgelegd. Op één foto rijdt ze zelfs met haar hand op haar achterwerk, terwijl de fotograaf precies op het juiste moment klaarstaat. Toch is vooral haar sportieve verhaal interessant: tien maanden na een zware operatie voelt Moonen zich eindelijk weer behoorlijk thuis in een peloton.

"Raceweekend dump, it was a good one!", schrijft Moonen enthousiast bij haar verzameling foto's. De wedstrijd vond plaats in België en trok volgens haar 86 vrouwelijke deelnemers. Rustig rondrijden was er bepaald niet bij. Moonen vertelt dat het gemiddelde tempo op maar liefst 40,7 kilometer per uur lag. Ondanks die snelheid voelde ze zich opvallend comfortabel in het peloton. Tussen de serieuze koersfoto's zit ook een beeld waarop de aandacht waarschijnlijk iets minder snel naar haar fiets gaat. Moonen wordt van achteren gefotografeerd terwijl ze haar hand op haar eigen achterwerk heeft gelegd. Of ze iets aan haar koersbroek rechtzet of simpelweg even haar hand daar laat rusten, wordt niet duidelijk. De timing van de fotograaf zorgt in ieder geval voor een behoorlijk opvallend slot van haar fotoreeks.

De uitslag van een relatief kleine Belgische wedstrijd zal Moonen waarschijnlijk niet jarenlang bijblijven, maar het gevoel tijdens de koers juist wel. Ze merkte namelijk dat het rijden haar veel gemakkelijker afging dan tijdens haar eerdere wegwedstrijden. "Really really happy with how easy this one felt for me compared to when I last raced on the road!", schrijft ze. Ook haar vermogen is volgens Moonen flink verbeterd. Ze voelde zich comfortabel en zelfverzekerd in het peloton en wist zich richting de sprint goed te positioneren. Een botsing van opzij gooide uiteindelijk roet in het eten, maar daar maakt ze zich opvallend weinig druk om. "That is racing too", concludeert Moonen. Een dag later werkte ze alweer een zware trainingssessie af. Ook die test doorstond haar been zonder grote problemen.

Dat laatste is voor Moonen misschien wel belangrijker dan de wedstrijd zelf. Ze kampte lange tijd met problemen aan haar rechterbeen doordat de doorbloeding werd beperkt. In november 2025 werd ze uiteindelijk geopereerd. Bij de ingreep werden vernauwingen in haar bloedvaten aangepakt. De zware operatie aan haar rechterbeen betekende vervolgens het begin van een lange weg terug. Die comeback verliep bepaald niet zonder problemen. Moonen kreeg opnieuw last van haar been, moest wedstrijden laten schieten en kwam tijdens een trainingswedstrijd ook nog hard ten val. Toch bleef ze telkens opnieuw beginnen. In mei stond ze zelfs na vier jaar afwezigheid weer aan de start van een professionele wegwedstrijd tijdens Veenendaal-Veenendaal. Moonen was destijds naar eigen zeggen hartstikke nerveus en wist niet wat ze van haar lichaam kon verwachten.

De afgelopen maanden heeft Moonen daardoor behoorlijk wat uitersten meegemaakt. Ze ging van persoonlijke vermogensrecords naar terugkerende klachten en van een eerste podiumplaats weer naar een periode waarin koersen tijdelijk onmogelijk was. Toch heeft ze in 2026 inmiddels meer wedstrijden gereden dan in de twee voorgaande jaren bij elkaar. Haar rechterbeen begint volgens haar bovendien steeds meer aan te voelen als haar goede been. De Belgische koers geeft haar opnieuw vertrouwen dat ze eindelijk de goede kant opgaat. Moonen vat dat zelf enthousiast samen met: "10 months post-op and we're so back!" Voorlopig zal ze voorzichtig blijven met grote voorspellingen, want haar herstel heeft al vaker onverwachte wendingen gekregen. Maar comfortabel met ruim veertig kilometer per uur door een peloton rijden, de volgende dag alweer zwaar kunnen trainen én ondertussen nog ontspannen genoeg zijn om een fotograaf een opvallend achteraanzicht mee te geven, is voor Moonen in ieder geval een behoorlijk positief teken.