Maak kennis met Xan de Waard, de hockeyster die eigenlijk nóg leuker is dan Yibbi Jansen

En over medailles gesproken: Xan hoeft zich bepaald niet te schamen voor wat ze in haar carrière heeft bereikt. Op het middenveld groeide ze uit tot een van de beste hockeysters die Nederland ooit heeft voortgebracht. Ze werd maar liefst twee keer uitgeroepen tot Wereldhockeyster van het Jaar, een onderscheiding die alleen de absolute wereldtop bereikt. Daarnaast werd ze twee keer olympisch kampioen, drie keer wereldkampioen en vier keer Europees kampioen. Dat zijn cijfers waar de meeste sporters alleen maar van kunnen dromen. Toch lijkt juist het winnen van al die prijzen niet meer voldoende om haar gelukkig te maken.

In een prachtige afscheidsvideo blikt Xan alvast terug op haar bijzondere carrière. We zien haar natuurlijk volop op het hockeyveld, maar ook juist de momenten daarbuiten komen voorbij. Van voorbereidingen en trainingen tot de kleine momenten met ploeggenoten. Het is een mooi beeld van een carrière die veel verder gaat dan alleen de medailles.Xan vertelde dat ze op haar dertigste niet langer het ultieme geluk uit tophockey haalt. Dat klinkt misschien vreemd wanneer je nog altijd tot de absolute wereldtop behoort, maar het laat vooral zien hoe intensief een topsportcarrière kan zijn. Jarenlang staat vrijwel alles in het teken van dezelfde sport. Trainingsschema's, wedstrijden, reizen, herstel en opnieuw trainen. Zelfs wanneer je wint, begint kort daarna de voorbereiding op de volgende wedstrijd. Xan voelt dat ze toe is aan een ander hoofdstuk. En dus wordt het WK in eigen land haar laatste grote kunststukje met Oranje.

Juist de afscheidsvideo maakt duidelijk waarom Xan zo'n geliefd gezicht binnen de hockeywereld is geworden. We zien niet alleen de spectaculaire momenten tijdens wedstrijden, maar ook alles wat eraan voorafgaat. De voorbereiding met het vele trainen, de spanning en de momenten waarop de speelsters gewoon samen lol hebben. Dat zijn uiteindelijk de beelden die een topsportcarrière menselijk maken. Achter iedere medaille zitten namelijk honderden trainingen en duizenden uren waarin niemand toekijkt.

Ook in haar privéleven heeft Xan iemand die precies begrijpt wat het betekent om topsporter te zijn. Haar vriend Terrance Pieters is zelf international bij de Nederlandse hockeymannen en staat dus voor een vergelijkbare uitdaging. Sterker nog, ook Terrance hoopt tijdens het WK de wereldtitel te pakken. Dat zorgt voor een nogal bijzonder dilemma. Want wie gun je die wereldtitel liever: jezelf of je partner?

Sportnieuws legde Terrance die vraag voor en gaf hem de keuze. Wil hij zelf wereldkampioen worden met de Oranje-mannen, of ziet hij liever dat Xan de wereldbeker met de Nederlandse vrouwen wint? Terrance moet er even om lachen. Maar lang nadenken hoeft hij uiteindelijk niet: "Dan zou ik altijd zeggen: zij."

Afscheid voelt voor Xan ook als het einde van een tijdperk. Na het WK zal Oranje op zoek moeten naar nieuwe leiders en nieuwe speelsters die het middenveld kunnen overnemen. Maar eerst krijgt Xan nog één kans om haar indrukwekkende erelijst verder uit te breiden. En misschien is dat uiteindelijk wel de mooiste manier om afscheid te nemen. Nog één keer het Oranje-shirt aan. Nog één keer spelen voor eigen publiek en nog één keer alles geven. En daarna eindelijk ruimte maken voor die andere dingen waar ze inmiddels zo naar uitkijkt.

Als je de beelden uit haar afscheidsvideo achter elkaar ziet, wordt vooral duidelijk hoeveel er in die jaren is gebeurd. Van jonge hockeyster tot tweevoudig wereldhockeyster van het jaar. Van talent op het middenveld tot olympisch kampioen. Van trainingsvelden over de hele wereld tot straks haar laatste WK op eigen bodem. Xan heeft eigenlijk alles bereikt wat een hockeyster kan bereiken. En toch lijkt ze vooral trots op de mensen en momenten die onderweg zijn ontstaan. Misschien is dat uiteindelijk ook de beste reden om te stoppen. Niet omdat je niets meer kunt winnen, maar omdat je voelt dat er buiten het hockey nog genoeg te ontdekken valt. En met Terrance aan haar zijde weten we in ieder geval al wie hij die wereldtitel het allerliefst gunt.