John de Bever wordt opgeschrikt door wens zoon Kees: "Ik ga echt niet naar een bejaardentehuis"

John de Bever is zestig geworden en dat ging niet onopgemerkt voorbij. Een mijlpaal, zeker, maar geen reden om meteen gas terug te nemen. Toch werd de verjaardag meteen aangegrepen door zijn partner Kees om alvast “iets praktisch” te regelen. Terwijl John nog nagenoot van taart, felicitaties en de nodige flauwe grappen over ouder worden, liet Kees doodleuk vallen dat hij een afspraak had gemaakt. Niet bij de kapper, niet bij de notaris, maar ergens waar John zelf nog totaal niet aan toe is.

Volgens Kees kun je maar beter op tijd zijn. In zijn ogen is zestig een uitstekend moment om alvast eens te kijken naar een bejaardentehuis. Gewoon oriënteren, niks tekenen, maar wel alvast weten waar je later eventueel terechtkunt. Hij zei tegen John dat je tegenwoordig overal wachtlijsten hebt en dat je er dus vroeg bij moet zijn. Kees bracht het met een stalen gezicht, alsof hij een afspraak bij de tandarts had gemaakt. John hoorde het aan, maar zijn wenkbrauwen gingen steeds verder omhoog.

John liet er geen twijfel over bestaan. Hij gaat voorlopig echt niet naar een bejaardentehuis. Zestig is voor hem geen eindstation, maar gewoon een nieuw rond getal. Hij voelt zich fit, zit vol plannen en staat nog midden in het leven. Optreden, onderweg zijn, lachen met vrienden, daar hoort geen zorginstelling bij.

Uiteindelijk konden de twee er samen om lachen. De spanning verdween net zo snel als die was gekomen. Kees zag vooral de humor van zijn eigen actie in en lag dubbel om Johns verontwaardiging. John zelf moest toegeven dat het achteraf wel een goed verhaal was. Typisch Kees, altijd een stap vooruit, soms iets te ver. Het incident liet vooral zien hoe verschillend ze in het leven staan, en juist dat maakt het leuk. Geen ruzie, geen drama, maar gewoon samen lachen om een overdreven vooruitblik. En één ding is zeker: John de Bever mag dan zestig zijn, maar afschrijven? Dat zit er voorlopig echt nog niet in.