Atlete Marije van Hunestijn stopte midden in haar carrière en na half jaar weten we waarom

De voormalig topatlete heeft samen met haar verloofde Robin Simonis bekendgemaakt dat ze hun eerste kindje verwachten. De twee deelden het grote nieuws op sociale media met een foto waarop Robin trots een echo vasthoudt. De boodschap erbij is kort, maar zegt natuurlijk alles: "January baby." Als alles volgens planning verloopt, mogen Marije en Robin hun kindje dus in januari 2027 verwelkomen. Het is opnieuw een enorm hoofdstuk in een periode waarin er sowieso al ontzettend veel veranderde in het leven van de voormalige sprintster.

Juist daarom is het interessant om nog eens terug te kijken naar de boodschap waarmee Marije afscheid nam van de atletiekbaan. Ze schreef destijds dat haar beslissing voor buitenstaanders misschien vreemd leek, omdat ze zelf ook nog het gevoel had midden in haar carrière te zitten. Toch was de keuze al langere tijd aan het groeien. Marije had simpelweg niet meer hetzelfde gevoel bij competitie als vroeger. Medailles waren voor haar nooit het oorspronkelijke doel geweest, maar een gevolg van haar liefde voor het proces. Ze hield nog steeds van trainen en van het sporten zelf, maar het vuur om steeds opnieuw naar wedstrijden toe te leven was langzaam verdwenen. Ze had naar eigen zeggen niets meer te bewijzen en niets meer om achterna te jagen. En dan is het misschien juist beter om te stoppen op een moment dat je nog steeds met trots kunt terugkijken.

Marije laat dan ook bepaald geen lege atletiekbaan achter. In tien jaar tijd groeide ze uit tot een belangrijke naam binnen de Nederlandse sprintwereld. Ze verzamelde Europese medailles in alle kleuren, nam deel aan de Olympische Spelen en maakte jarenlang deel uit van de Nederlandse 4x100 meter-estafetteploeg. Ze was onder meer betrokken bij het Europese goud van de Nederlandse estafetteploeg in 2016 en won later ook zilver en brons op Europese kampioenschappen. Daarnaast liep ze met Nederland meerdere grote finales en maakte ze deel uit van de ploeg die het Nederlands record op de 4x100 meter verder aanscherpte. Dat zijn prestaties waar menig atleet een volledige carrière voor zou tekenen. Maar voor Marije draaide topsport blijkbaar altijd om meer dan alleen de medailles.

In haar afscheidsboodschap keek Marije vooral terug op alles wat de sport haar persoonlijk had gebracht. Ze leerde haar grenzen verleggen, reisde de wereld over en stond voor duizenden mensen zonder dat de spanning haar ervan weerhield om te presteren. Ook het samenwerken met anderen en de vriendschappen die ze binnen de atletiek opbouwde, betekenden enorm veel voor haar. Het is dan ook niet zo dat Marije met een slecht gevoel afscheid nam. Integendeel. Ze leek vooral dankbaar voor alles wat de afgelopen tien jaar haar hadden gebracht. Maar tegelijkertijd was ze klaar voor iets nieuws.

En nu weten we dus wat één van die nieuwe avonturen gaat worden: een baby. Marije en Robin maakten eerder dit jaar ook al bekend dat ze verloofd zijn. Inmiddels volgt daar dus nog een veel groter nieuwtje op. In januari verwachten ze samen hun eerste kindje. Voor iemand die jarenlang haar leven volledig rond trainingen, wedstrijden, reizen en herstel moest plannen, breekt er nu een compleet andere periode aan. Geen trainingsschema dat bepaalt hoe laat je opstaat. Geen grote wedstrijd waar maandenlang naartoe wordt gewerkt. Maar waarschijnlijk wel behoorlijk wat slapeloze nachten.

Of haar zwangerschap daadwerkelijk al meespeelde toen ze besloot te stoppen, weten we natuurlijk niet. Marije zelf gaf destijds duidelijk aan dat het gebrek aan competitievuur de belangrijkste reden voor haar afscheid was en dat die beslissing al langere tijd aan het groeien was. Maar achteraf gezien is het natuurlijk wel bijzonder dat haar aankondiging over een nieuw hoofdstuk nu zo snel wordt gevolgd door misschien wel het grootste nieuwe hoofdstuk dat je je kunt voorstellen. Na tien jaar waarin alles draaide om sneller worden, sterker worden en het maximale uit zichzelf halen, wacht Marije nu iets waar geen enkele training je echt op kan voorbereiden, namelijk ouderschap.

Marije van Hunenstijn heeft haar atletiekcarrière dus misschien wel op het perfecte moment afgesloten. Ze vertrok niet omdat ze niets meer kon, maar omdat ze voelde dat ze niet langer hetzelfde wilde najagen. Dat is misschien een veel moeilijkere beslissing. Je grootste passie loslaten terwijl je er nog goed in bent, vraagt behoorlijk wat moed. Maar Marije had al aangegeven dat het goed voelde en dat ze klaar was voor iets nieuws.