André Hazes heeft paar paggaatjes gegooid op bejaarde K3-zangeres: "Even doorslikken!"

Het verhaal begint eigenlijk heel onschuldig. André zit naast Karen en merkt op dat de zangeres rookt. Dat gegeven blijkt uiteindelijk een belangrijke rol te spelen in wat er daarna gebeurt. Want wanneer iemand regelmatig een sigaret opsteekt, kan daar natuurlijk ook een stevige hoestbui bij horen. En precies dat is wat Karen tijdens het programma overkomt. Volgens André kwam Karen op een bepaald moment behoorlijk stevig aan het hoesten. Niet zo'n klein kuchje waarmee je vervolgens rustig verdergaat met het gesprek, maar een hoestbui waarbij er duidelijk iets vast lijkt te zitten. De zanger kan het vervolgens natuurlijk niet laten om het geluid na te doen. In zijn podcast doet hij de bewuste rochel opnieuw. Je kunt je de situatie bijna voorstellen. Twee mensen zitten gezellig naast elkaar tijdens een televisieprogramma en ineens wordt één van hen overvallen door een hoestbui. Karen lijkt vervolgens met een klein probleem te zitten: ze heeft blijkbaar iets opgehoest, maar krijgt het niet zomaar weg. En precies daar wordt het verhaal volgens André alleen maar mooier.

De voormalige K3-zangeres kijkt André op een gegeven moment aan met een blik die volgens hem ongeveer zegt: wat moet ik hiermee? Dat is natuurlijk het moment waarop je als medepresentator of collega ook gewoon even behulpzaam kunt zijn. Een glaasje water aanbieden, misschien even wachten totdat het over is en vooral proberen om iemand niet nog ongemakkelijker te laten voelen. Maar terwijl Karen daar zit met haar probleem, komt Gert Verhulst met de inmiddels legendarische oplossing.

Gert Verhulst hoeft er volgens André namelijk niet eens heel lang over na te denken. Zijn advies aan Karen is kort, direct en vooral ontzettend droog: "Karen, even doorslikken." En daarmee is het verhaal eigenlijk meteen compleet. Het is zo'n opmerking die op zichzelf al vrij simpel is, maar door de situatie en de manier waarop André het jaren later vertelt, krijgt hij een compleet nieuw leven. Zeker wanneer André vervolgens nog even uitgebreid voordoet hoe Karen erbij zat. De podcastluisteraar krijgt daardoor niet alleen het verhaal, maar eigenlijk ook een kleine reconstructie van de hele scène. André lijkt er in ieder geval nog steeds enorm veel plezier aan te beleven.

De zanger onthult verder dat hij in zijn jongere jaren sowieso erg veel 'genoot' van Karen. Hij heeft haar dit ook zeker verteld toen ze elkaar ontmoet hebben. Je moet toch iets als jonge jongen en op al die posters en cd-hoezen stond Karen natuurlijk ontzettend leuk afgebeeld. Je kan het André dus maar moeilijk kwalijk nemen. Hij bekent het ook zonder blikken of blozen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. En door dat gemak lijkt het dat ook echt te worden.

Karen Damen kennen we natuurlijk vooral als één van de oorspronkelijke gezichten van K3. Jarenlang stond ze op het podium voor volle zalen en groeide ze uit tot een van de bekendste Vlaamse televisiegezichten. Dat ze daarnaast ook een behoorlijk indrukwekkend repertoire aan gênante momenten heeft opgebouwd, blijkt maar weer uit dit verhaal van André. En eerlijk is eerlijk: het is waarschijnlijk precies het soort herinnering waar je zelf liever niet jarenlang aan wordt herinnerd. Zeker niet wanneer iemand besluit om jouw hoestbui na te doen en vervolgens ook nog eens de woorden van Gert Verhulst opnieuw op tafel legt. Toch lijkt de anekdote vooral met veel humor te worden verteld. André maakt er geen zwaar verhaal van en de hele situatie heeft vooral iets heerlijk knulligs.

Het bijzondere aan dit soort verhalen is dat ze jaren later ineens uitstekend podcastmateriaal blijken te zijn. Op het moment zelf is zo'n situatie waarschijnlijk vooral ongemakkelijk. Je wilt gewoon dat het snel voorbijgaat en dat iedereen daarna verdergaat met de uitzending. Dan is het ineens een anekdote geworden die je tijdens een podcast kunt vertellen, compleet met imitatie, details en een memorabele oneliner van Gert Verhulst. En dus zit André Hazes jaren later alsnog te vertellen over de dikke rochel van Karen Damen. Maar één ding is zeker. Sinds deze podcastaflevering zal bij veel luisteraars de zin "Karen, even doorslikken" nooit meer helemaal hetzelfde klinken.